سه شنبه, ۰۹ آبان ۱۳۹۶ ۱۸:۲۲ ۱۱۹
طبقه بندی: مقالات
چچ
چگونه برنامه ریزی کنیم؟

چگونه برنامه ریزی کنیم؟

برنامه ریزی صحیح، هنگامی امکان پذیر است که هدف، به خوبی تعیین و تعریف شده باشد تا کارهای لازم برای رسیدن به آن انجام گیرد. اهداف، نیروی محرکه افراد برای فعالیت هستند.

وقتی سخن از برنامه ریزی به میان می آید، برخی افراد از عدم موفقیت در برنامه شان گله می کنند که: ما برنامه ریزی کردیم ولی پیشرفتی در کارمان حاصل نشد و به سود مورد نظر، دست نیافتیم! باید به این گونه افراد یادآور شویم که باید در برنامه ریزی، اصولی را رعایت کرد و از اموری پرهیز کرد، وگرنه نمی توان این برنامه را برنامه ای پایا و سودآور دانست. در این جا به چند عنصر اساسی در برنامه ریزی اشاره می کنیم:
1 . تعیین هدف
 
برنامه ریزی صحیح، هنگامی امکان پذیر است که هدف، به خوبی تعیین و تعریف شده باشد تا کارهای لازم برای رسیدن به آن انجام گیرد. اهداف، نیروی محرکه افراد برای فعالیت هستند. نقش هدف ها در تعیین استانداردها و الگوها نیز غیر قابل انکار است. اگر شخصی بدون هدفِ معیّن و مناسب (کوتاه مدت یا بلند مدّت) برنامه ای تنظیم کند، دچار آفت های بسیاری خواهد شد که او را از ادامه راه، بازخواهند داشت یا نیروی او را به مصرف نادرست خواهند رساند. مارکْ توآیْن، نویسنده غربی، می گوید: «اگر اهدافْ روشن نباشد، باید دوچندان تلاش کرد».
2 . رعایت اولویت
 
در میان کارهایی که فردِ دارای برنامه، برای خود از پیش تعیین می کند، بعضی کارها مهم تر و ارزشمندترند. کارهای مهم و پر ارزش نزد افراد مختلف که دارای افکار و حرفه و...ی متفاوت هستند، فرق می کند. یک برنامه ریز که هدفش را تعیین کرده است، باید با روشن بینی و وسعت نظر، اولویت های کاری خود را مشخص کرده، نیرو و امکانات خود را در راه رسیدن به آنها خرج کند. چه بسا در برخی موارد، نیروی تازه و انرژی فراوانی صرف کاری غیر مهم و یا کم ارزش شود و برای کار مهم تر، نیرویی باقی نگذارند.
 
پس در یک برنامه خوب باید اولویت ها را مشخص و آنها را رعایت کرد ؛ زیرا عدم رعایت اولویّت، موجب می شود که مسائل مهمّی بدون رسیدگی یا به صورت ناقصْ رها شوند.
3 . شناسایی دزدان وقت
 
گاهی تصمیم جدّی می گیریم آن طور که برنامه ریزی کرده ایم، عمل کنیم و هیچ خللی را در آن، راه ندهیم ؛ اما کارها به شکلی که برنامه ریزی کرده ایم پیش نمی رود ؛ یعنی در آن وقفه ایجاد شده، بعضی فرصت ها هدر می رود. در پاره ای از این مشکلات، خودمان مقصّریم ؛ امّا در بخشی از این مشکلات، اطرافیان و مسائلی دیگر هستند که زمان را از ما می گیرند و برنامه ما را دچار آفت می کنند و به ما زیان می رسانند.
 
برای نمونه، فرض کنید که در حال مطالعه کتابی هستید که از قبل، برنامه ریزی شده است. ممکن است تلفن، زنگ بزند و پشت خط، شما را بخواهند. ممکن است دوستی بدون هماهنگیِ قبلی به دیدار شما بیاید. ممکن است کسی شیر آب را به خوبی نبسته باشد و صدای چکّه کردن آب، تمرکز شما را از بین ببرد و یا صدای بازی بچه ها در کوچه، حواس شما را پَرت کند و بسیاری مسائل دیگر.
 
در برنامه ریزی صحیح و پایدار باید سعی کنیم دزدان وقت و مشکل آفرینان در برنامه را شناسایی کرده، پیش از انجام دادن کار، آنها را از خود دور کنیم و یا مشکلات را به کمترین حد، کاهش دهیم. عارفی می گوید: «بپرهیز از دوستی با کسانی که برای گذراندن وقت خود به زیارت تو می آیند تا روزت را از تو بگیرند». پس با تلاش در راه شناساییِ مانع های برنامه و دزدهای سرمایه، سود خود را در برنامه های جاری زندگی، بیشتر کنیم.

نوع:
منبع درج : پایگاه اطلاع رسانی حوزه